Konkurs plastyczny „112 – ten numer ratuje życie”

11 lutego przypada Europejski Dzień Numeru Alarmowego 112. Z tej okazji miasto promuje wśród najmłodszych mieszkańców Warszawy wiedzę o tym, że numer 112 wybieramy tylko w przypadku, gdy potrzebujemy pomocy, w sytuacji nagłego, realnego niebezpieczeństwa utraty zdrowia czy życia.

M.st. Warszawa zapraszając dzieci z warszawskich szkół do konkursu plastycznego pn. „112 – ten numer ratuje życie”, chciało z jednej strony rozwijać aktywność twórczą dzieci, a z drugiej – propagować wiedzę na temat Europejskiego Numeru Alarmowego 112, co bezpośrednio przyczyni się do kształtowania prawidłowych postaw i właściwych zachowań podczas udzielania pomocy. Wybieranie numeru 112 w sytuacji, kiedy dzwoniący nie potrzebuje pomocy (np. pyta się o numer restauracji, numer pin lub adres najbliższej apteki) jest nadal bardzo częste, choć z roku na rok maleje (w 2013r. było 75% takich połączeń, w 2019 59%).

Uczestnikami konkursu byli uczniowie warszawskich szkół podstawowych. Konkurs został przeprowadzony w dwóch kategoriach wiekowych:
1)    grupa 1 – uczniowie klas I – III;
2)    grupa 2 – uczniowie klas IV – VI.

Tematem prac konkursowych był plakat poświęcony promowaniu Europejskiego Numeru Alarmowego 112.

Do Biura Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego Urzędu Miasta wpłynęło ponad 800 prac. Zgodnie z regulaminem, komisja konkursowa dokonała oceny prac biorąc pod uwagę:
zgodność pracy z tematyką konkursu; oryginalność i kreatywność w ujęciu tematu; sposób ujęcia tematu i walory artystyczne, m.in. kompozycja, kolorystyka, technika wykonania.

Laureaci trzech pierwszych miejsc oraz wyróżnieni w obu kategoriach otrzymują dyplomy i nagrody rzeczowe, ufundowane przez organizatora. Uczniom nagrody wręczył Rafał Trzaskowski, prezydent m.st. Warszawy.

Centrum Powiadamiania Ratunkowego

Minął kolejny rok pracy operatorów numerów alarmowych Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Warszawie. To pierwszy pełny rok, gdzie oprócz numeru alarmowego 112 obsługiwany był również numer alarmowy 997.
Operatorzy obsłużyli 954 762 połączenia telefoniczne. Zarejestrowali 452 250 zdarzeń.
W każdym z tych zgłoszeń musieli w drodze zadawanych pytań zebrać informacje pozwalające na podjęcie właściwej decyzji co do zakwalifikowania zgłoszenia jako alarmowego, oraz niezbędne do podjęcia przez służby racjonalnych decyzji przy dysponowaniu sił i środków.

Trzeba pamiętać, że zgłoszenie, zwłaszcza alarmowe nacechowane jest emocjami osoby dzwoniącej. Zadaniem operatora jest w takiej sytuacji uspokojenie zgłaszającego, aby możliwa była właściwa jego obsługa.
Charakterystycznym przykładem tego typu sytuacji są zgłoszenia nagłego zatrzymania krążenia. Pomimo prowadzenia różnych kampanii informacyjnych i szkoleń nadal niewielu ludzi decyduje się samodzielnie podjąć czynności resuscytacyjne. W takich wypadkach operatorzy są przygotowani do udzielania instruktażu. Dodatkowym elementem tak złożonych sytuacji jest jednoczesne przekazywanie zgłoszenia do ratowników medycznych.
Praca operatora numerów alarmowych wiąże się także z dużym obciążeniem emocjonalnym w sytuacji zgłoszeń dotyczących prób samobójczych. Dane statystyczne wskazują na wzrost liczby podejmowanych prób odebrania sobie życia. Widoczny jest szczególnie w grupie wiekowej 11 – 18 lat. Takie rozmowy zawsze są trudne i nie sposób zastosować sprawdzonego schematu czy procedury.

W swojej pracy operatorzy muszą mierzyć się z niecodziennymi zgłoszeniami, kiedy dla osiągnięcia celu posłużyć się trzeba pomysłowością i umiejętnością wykorzystania dostępnych środków.

Przykładem takich zdarzeń może być zagubienie się rodziny z dziećmi w lesie. Przy zapadających ciemnościach i nieskutecznych próbach samodzielnego odnalezienia drogi powrotnej pojawiła się panika, która utrudniła racjonalne myślenie i podejmowanie decyzji. Dzięki pozornie prostym wskazówkom, jak skorzystać z lokalizacji we własnym smartfonie, których udzielał operator, udało się pozyskać dane umożliwiające policjantom dotarcie do zagubionych.
Podobnie wymagającymi nietypowych rozwiązań i decyzji są zgłoszenia od dzieci, które są same w mieszkaniu, do którego ktoś się dobija, a wręcz trwa włamanie. Oprócz pozyskiwania informacji niezbędnych do udzielenia pomocy przez służby operator nr 112 musi pamiętać, że najważniejsze jest bezpieczeństwo dziecka. Kluczowym jest uspokojenie go i utrzymanie z nim kontaktu aż do przyjazdu służb. W takich wypadkach też nie istnieją schematy postępowania.

Dyplomy dla wyróżniających się operatorów
Wyróżnieni operatorzy wykazują się doświadczeniem i dużym opanowaniem w obsłudze zgłoszeń alarmowych. Swoją wiedzą dzielą się z innymi, zwłaszcza mniej doświadczonymi operatorami i chętnie pomagają w obsłudze trudnych zgłoszeń. Biorąc pod uwagę, że zgłoszenia alarmowe często obarczone są dużym poziomem emocji u osób dzwoniacych, gdy uzyskanie podstawowych, niezbędnych do właściwego udzielenia pomocy informacji jest poważnie utrudnione, opanowanie i pomysłowość zasługują na szacunek i wyróżnienie. Nagrodzeni operatorzy stanowią reprezentację grupy pracowników CPR, która na co dzień pomaga osobom tego potrzebującym.

O numerze 112
W Polsce jest 17 Centrów Powiadamiania Ratunkowego. Znajdują się w każdym mieście wojewódzkim, a na Mazowszu w Warszawie i w Radomiu. Stołeczne Centrum jest jedynym w kraju ośrodkiem zorganizowanym poza strukturami MSWiA i prowadzonym przez samorząd. Warszawskie Centrum Powiadamiania Ratunkowego (CPR) mieści się przy ul. Młynarskiej 43/45 i obsługuje połączenia alarmowe z terenu m.st. Warszawy. Zostało uruchomione 28 listopada 2013 roku.

Krajowe Centra Powiadamiania Ratunkowego tworzą spójny system. Korzystają z systemu teleinformatycznego pozwalającego na wzajemną zastępowalność na wypadek awarii oraz mechanizmy wzajemnej obsługi zgłoszeń w przypadku incydentalnego pojawienia się znacznej liczby zgłoszeń w tym samym czasie w jednym ośrodku. System informatyczny działający w centrach pozwala na identyfikację numeru telefonu zgłaszającego. Dodatkowo wyświetla dane osoby, na którą telefon jest zarejestrowany oraz prezentuje na mapie aktualną lokalizację telefonu. Pomaga to przy udzieleniu pomocy w sytuacji, gdy ktoś nie potrafi podać dokładnej lokalizacji miejsca, w którym się znajduje.
Podstawowym założeniem systemu jest jak najszybsze odebranie połączenia i powiadomienie o zgłaszanym zdarzeniu służb udzielających pomocy.

fot. R. Motyl